Σύγχρονη αντιμετώπιση της Μύγας της Μεσογείου

Η Μύγα της Μεσογείου, Ceratitis capitata (Mediterranean Fruit Fly)

Θηλυκό ενήλικο Ceratitis capitata

 

Η μεσογειακή μύγα των φρούτων (Ceratitis capitata ή Medfly) θεωρείται ένα από τα πιο καταστρεπτικά έντομα στον κόσμο. Μπορεί να προσβάλει μια ευρεία ποικιλία φρούτων, ξηρών καρπών και λαχανικών, όπως μήλα, αβοκάντο, πιπεριές, πεπόνια και τομάτες. Η ζημιά καθιστά τους προσβεβλημένους καρπούς μη βρώσιμους και μη εμπορεύσιμους.

Η Μύγα της Μεσογείου έχει εξαπλωθεί σε ολόκληρη τη Μεσογειακή λεκάνη, τη Νότια Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή, τη Δυτική Αυστραλία, τη Νότια και Κεντρική Αμερική, καθώς και την Χαβάη.

 

Ceratitis capitata

Οι αρχαιότεροι πληθυσμοί της μεσογειακής μύγας των φρούτων εντοπίζονται στις τροπικές περιοχές της Αφρικής, στην περιοχή της Αιθιοπίας. Το είδος αυτό είναι ιθαγενές τόσο στις Αιθιοπικές όσο και στις Παλαιοαρκτικές περιοχές, ενώ εισαγόμενοι πληθυσμοί έχουν πλέον εντοπιστεί σε όλες τις βιογεωγραφικές ζώνες. Η μεταφορά φρέσκων φρούτων αεροπορικώς (είτε εμπορικά, είτε τυχαία μέσω ταξιδιωτών) έχει αυξήσει σημαντικά τον κίνδυνο τυχαίας εισαγωγής του είδους σε άλλες περιοχές του κόσμου, και καταβάλλονται έντονες προσπάθειες για την αποτροπή της εξάπλωσής της.

 

Βιότοπος

Στη φυσική της περιοχή (υποσαχάρια Αφρική), η μύγα της Μεσογείου, απαντάται σε δάση, ανοιχτά δασικά τοπία σε ορεινές περιοχές, στην ακτή, σε θαμνότοπους και αμμοθίνες. Η εξάπλωσή της σε λιγότερο κατάλληλους βιότοπους, όπως περιοχές με κυρίαρχη δενδρώδη βλάστηση, είναι δυνατή χάρη στην ικανότητά της να εκμεταλλεύεται φυτά σε ξηρά περιβάλλοντα, καθώς και στην ικανότητά της να μεταναστεύει σε μεσαίες έως και μεγάλες αποστάσεις.

 

 

 

Η Ceratitis capitata μπορεί να βρεθεί σε γεωργικές περιοχές όπου οι μεγάλες ποσότητες φρούτων προσφέρουν άφθονη τροφή. Το είδος αυτό είναι ευρέως διαδεδομένο και μπορεί να εντοπιστεί από το επίπεδο της θάλασσας έως και ορεινές περιοχές (σε υψόμετρα άνω των 2.133 μέτρων). Η χρήση του βιότοπού της μπορεί να επηρεαστεί από την παρουσία άλλων ειδών μυγών των φρούτων: όταν πρωτοεισήχθη στη Χαβάη, οι μύγες της Μεσογείου βρέθηκαν σε περιοχές χαμηλού υψομέτρου, αλλά μετά την επόμενη εισαγωγή της μύγας των φρούτων (Bactrocera dorsalis) το 1945, εντοπίζονται πλέον μόνο σε μεγαλύτερα υψόμετρα.

 

Η Ceratitis capitata, κοινώς γνωστή ως μεσογειακή μύγα των φρούτων, είναι μια μύγα με κίτρινο και καφέ χρώμα, ιθαγενής της υποσαχάριας Αφρικής. Θεωρείται ένα από τα πιο καταστροφικά παράσιτα φρούτων παγκοσμίως. Η C. capitata είναι το οικονομικά σημαντικότερο είδος μύγας των φρούτων, λόγω της ικανότητάς της να επιβιώνει καλύτερα από άλλα είδη σε ψυχρότερα κλίματα και να προσβάλλει πάνω από 200 τροπικά φρούτα και λαχανικά, προκαλώντας σοβαρές ζημιές και υποβάθμιση της ποιότητάς τους. Οι πρακτικές εξάλειψής της όταν εισάγεται σε νέο περιβάλλον είναι εξαιρετικά δύσκολες και δαπανηρές, ενώ η προσβολή από C. capitata μειώνει τις αποδόσεις των καλλιεργειών και αυξάνει το κόστος διαλογής για τα φρέσκα φρούτα και λαχανικά.

 

Περιγραφή των σταδίων του εντόμου

 

Αυγό: Τα αυγά της C. capitata χαρακτηρίζονται από το κυρτό τους σχήμα, το γυαλιστερό λευκό χρώμα και την λεία τους επιφάνεια. Κάθε αυγό έχει μήκος περίπου 1 χιλιοστό. Όπως και σε άλλες μύγες των φρούτων, τα αυγά διαθέτουν μία μικροπυλική περιοχή με καθαρό σωληνοειδές σχήμα.

Αυγά της Ceratitis capitata

Προνύμφη: Οι προνύμφες της C. capitata έχουν το κοινό σχήμα προνύμφης μύγας των φρούτων: κυλινδρικό σώμα, με στενό πρόσθιο άκρο και πλατυσμένο οπίσθιο μέρος. Μέχρι το τέλος του τρίτου και τελευταίου προνυμφικού σταδίου, οι προνύμφες έχουν μήκος μεταξύ 7 και 9 χιλιοστών και εμφανίζουν περίπου 8 ατρακτοειδείς περιοχές.

Προνύμφη της Ceratitis capitata

Νύμφη (Pupa)

Αφού μεγαλώσει, η προνύμφη τρυπά το φρούτο, βγαίνει έξω και πέφτει στο έδαφος για νύμφωση. Εκεί, χρησιμοποιεί μια περιστροφική κίνηση προς τα κάτω, παρόμοια με το βίδωμα, για να σκάψει μια τρύπα βάθους έως και 5 εκ., όπου και νυμφώνεται. Η νύμφη της Μεσογειακής μύγας, όπως και πολλών άλλων μυγών, είναι κρυμμένη μέσα σε έναν νυμφικό θύλακα ή πουπάριο. Η ανεπτυγμένη προνύμφη δεν απορρίπτει το τελευταίο της δέρμα, αλλά το φουσκώνει και νυμφώνεται μέσα σε αυτό. Το φουσκωμένο δέρμα σκληραίνει και γίνεται καφετί, λειτουργώντας σαν κέλυφος που προστατεύει τη νύμφη στο εσωτερικό. Το μήκος της νύμφης έιναι: 4-4.3 mm και η διάρκεια του σταδίου 6 με 19 ημέρες. Το χρώμα της είναι σκούρο καφε-κόκκινο και το σχήμα της κυλινδρικό.

Νύμφες της Ceratitis capitata

Ενήλικα έντομα

Οι ενήλικες μύγες έχουν συνήθως μήκος 3 έως 5 χιλιοστά. Υπάρχουν πολλά χαρακτηριστικά γνωρίσματα στην εξωτερική μορφολογία της Ceratitis capitata. Ο θώρακας έχει χρώμα από υπόλευκο έως κιτρινωπό, με χαρακτηριστικά μαύρα στίγματα, ενώ η κοιλία έχει καφέ απόχρωση, με λεπτές μαύρες τρίχες στην ραχιαία πλευρά και δύο ανοιχτόχρωμες ζώνες στο βασικό της μισό. Οι πτέρυγες του εντόμου φέρουν μία ταινία που διατρέχει το μέσο του φτερού, με σκοτεινές ραβδώσεις και κηλίδες στο κέντρο των κυττάρων των πτερύγων. Μελέτη, διαπίστωσε ότι το έντομο παρουσιάζει εκτεταμένο σεξουαλικό διμορφισμό στο σχήμα των πτερύγων, μεταξύ του εγγύς (πιο κοντά στο σώμα) και του απομακρυσμένου (πιο μακριά από το σώμα) μέρους των. Η διαφορά αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να διακρίνουμε τα δύο φύλα, καθώς οι πτέρυγες των αρσενικών τείνουν να είναι πιο πλατιές και κοντύτερες σε σχέση με αυτές των θηλυκών. Αυτή η ανατομική διαφορά είναι σημαντική, διότι επιτρέπει στα αρσενικά να μετακινούν περισσότερο αέρα και να δημιουργούν έναν πιο ηχηρό “βόμβο” κατά την περίοδο προσέλκυσης συντρόφου. Τα αρσενικά διακρίνονται επίσης από την παρουσία δύο τριχών ανάμεσα στα μάτια τους· οι τρίχες αυτές (setae*) είναι εμφανώς πεπλατυσμένες και μαύρες στις άκρες τους.

 

*Στα ελληνικά, “σέτη” (seta) αναφέρεται σε μια σκληρή τρίχα ή τρίχινο προεξέχον τμήμα σε έναν οργανισμό, ιδιαίτερα σε ασπόνδυλα και έντομα.

Ενήλικο Ceratitis capitata

Γεωγραφική εξάπλωση του εντόμου

Η C. capitata είναι παρούσα σε όλη την Αφρική, τη Νότια και Κεντρική Αμερική, τη Μέση Ανατολή και τη Νότια Ευρώπη. Έχει επιβεβαιωθεί η απουσία της σε μεγάλο μέρος της Βόρειας Αμερικής, στην ινδική χερσόνησο, σε ορισμένα τμήματα της Νότιας Αμερικής και στο μεγαλύτερο μέρος της Αυστραλίας.

 

Βιολογικός κύκλος

Τα τέσσερα στάδια του βιολογικού κύκλου της C. capitata είναι: αυγό, προνύμφη, νύμφη (κουκούλι) και ενήλικο έντομο. Τα θηλυκά έντομα γεννούν τα αυγά τους κατά ομάδες των περίπου 10–14, τοποθετώντας τα ακριβώς κάτω από την επιφάνεια της φλούδας του ξενιστή-φρούτου. Μόλις τα αυγά εναποτεθούν κάτω από την επιδερμίδα, εκκολάπτονται μέσα σε λίγες ημέρες και εμφανίζονται οι προνύμφες (σκουλήκια). Είναι γνωστό ότι οι μύγες C. capitata μπορούν να διανύσουν αποστάσεις έως και 12 μίλια αναζητώντας τροφή (ώριμα φρούτα). Ωστόσο, όταν τα φρούτα είναι άφθονα στην περιοχή όπου βρίσκεται, δεν μετακινείται πέρα από 90 έως 210 μέτρα.

Θηλυκό ενήλικο της Ceratitis capitata που ωοτοκεί.

Επίδραση της Θερμοκρασίας

Οι μύγες της Μεσογείου μπορούν να ολοκληρώσουν τον βιολογικό τους κύκλο σε 21 ημέρες υπό βέλτιστες συνθήκες. Σε ψυχρότερες θερμοκρασίες, μπορεί να διαρκέσει έως και 100 ημέρες. Σε θερμοκρασίες κάτω των 10 °C (50 °F), η ανάπτυξη της μύγας σταματά. Η ωοτοκία στα θηλυκά σταματά να συμβαίνει σε θερμοκρασίες κάτω των 16 °C (60 °F).

 

Διάρκεια Ζωής

Η διάρκεια ζωής της Ceratitis capitata είναι σχετικά μικρή, καθώς τα μισά άτομα από τους περισσότερους πληθυσμούς πεθαίνουν μέσα σε 60 ημέρες. Ωστόσο, ψυχρές συνθήκες και επαρκής διατροφή μπορούν να επιτρέψουν σε ορισμένες μύγες να ζήσουν για 6 μήνες ή και έως ένα έτος. Σε εργαστηριακές συνθήκες, με ελεγχόμενη δίαιτα που περιλαμβάνει ζάχαρη και πρωτεΐνη, η διάρκεια ζωής των θηλυκών είναι συνήθως κατά 1,5 ημέρα μεγαλύτερη από αυτή των αρσενικών. Κατά μέσο όρο, οι μύγες σε αιχμαλωσία ζουν 10 ημέρες περισσότερο από τις άγριες. Η διάρκεια ζωής ορισμένων ειδών επηρεάζεται επίσης από περιόδους έλλειψης τροφής, που αποτελεί βασικό παράγοντα επιτυχούς εισβολής, προσαρμογής και βιοποικιλότητας. Η ανθεκτικότητα στην πείνα (starvation resistance – SR) είναι ένα ευέλικτο χαρακτηριστικό που επηρεάζεται από την αλληλεπίδραση περιβαλλοντικών και γενετικών παραγόντων. Πρόσφατες μελέτες για τη SR της C. capitata έδειξαν ότι η ανθεκτικότητα μειώνεται με την ηλικία και ότι τα ηλικιακά πρότυπα διαμορφώνονται σε σχέση με τη διατροφή τόσο των ενηλίκων όσο και των προνυμφών. Επιπλέον, τα θηλυκά παρουσίασαν υψηλότερη ανθεκτικότητα στην πείνα από τα αρσενικά.

 

Διατροφικοί Πόροι (ξενιστές= φρούτα που προσβάλλει)

Μεταξύ των ειδών μυγών των φρούτων, η C. capitata έχει τη μεγαλύτερη ποικιλία ξενιστών, με πάνω από 200 διαφορετικά είδη φρούτων και λαχανικών. Αυτά περιλαμβάνουν — αλλά δεν περιορίζονται σε αυτά μόνο τα: akee (Blighia sapida), αστρομήλο (Chrysophyllum cainito), πορτοκάλια, γκρέιπφρουτ, γκουάβα (Psidium Guajava), μάνγκο, δαμάσκηνα, ροδάκινα, αχλάδια, λωτούς κ.ά. Η C. capitata τρέφεται με διαφορετικούς τρόπους ως προνύμφη και ως ενήλικο έντομο.

Διατροφή προνύμφης

Η διατροφή είναι κρίσιμη για το μέγεθος και την ανάπτυξη των ενηλίκων. Οι προνύμφες προτιμούν σαρκώδη φρούτα. Υψηλές συγκεντρώσεις γλυκόζης και σακχαρόζης ενισχύουν την ανάπτυξη και το ποσοστό εμφάνισης προνυμφών, σε σύγκριση με δίαιτες υψηλής περιεκτικότητας σε άμυλο και μαλτόζη.

Ενήλικο Έντομο

Τα ενήλικα άτομα λαμβάνουν κυρίως υδατάνθρακες από ώριμα φρούτα και πρωτεΐνες από αποσυντιθέμενα φρούτα ή υπολείμματα κοπράνων πτηνών. Ενώ οι προνύμφες προτιμούν το εσωτερικό του φρούτου, τα ενήλικα προτιμούν τα τμήματα με υψηλότερη θρεπτική αξία σε σύγκριση με τη σάρκα. Τα ενήλικα έντομα τρέφονται κυρίως αργά το πρωί ή αργά το απόγευμα.

Όσον αφορά την αναπαραγωγική επιτυχία των αρσενικών, εκείνα που δεν είχαν πρόσβαση σε πρωτεΐνες παρουσίασαν σημαντικά χαμηλότερο ποσοστό ζευγαρώματος σε σύγκριση με τα αρσενικά που κατανάλωναν πρωτεΐνη. Συμπερασματικά, η διατροφή των αρσενικών αποτελεί σημαντικό παράγοντα επιτυχούς ζευγαρώματος, καθώς επηρεάζει την προθυμία των θηλυκών για περαιτέρω σύζευξη.

Επίσης, έχει διαπιστωθεί ότι τα ενήλικα άτομα της C. capitata φιλοξενούν διαζωοτροφικά βακτήρια (που δεσμεύουν άζωτο) της οικογένειας Enterobacteriaceae στο έντερό τους. Οι συμβιωτικοί αυτοί μικροοργανισμοί ενεργά δεσμεύουν άζωτο μέσω του ενζύμου νιτρογενάση, κάτι που μπορεί να βοηθήσει τον οργανισμό, ιδίως σε περιβάλλοντα με περιορισμένο άζωτο.

 

Συμπεριφορά Ζευγαρώματος

 

Έχει διαπιστωθεί ότι κατά το ζευγάρωμα, τα θηλυκά εμφανίζουν μεταβολή στη συμπεριφορά που καθοδηγείται από την όσφρηση. Συγκεκριμένα, οι παρθένες θηλυκές προτιμούν τις φερομόνες των σεξουαλικά ώριμων αρσενικών περισσότερο από τη μυρωδιά του φρούτου-ξενιστή. Μετά το ζευγάρωμα, αυτή η προτίμηση αλλάζει: οι θηλυκές προτιμούν πλέον τη μυρωδιά του ξενιστή.

 

Ανοσία και Μετάδοση Ασθενειών

Δεδομένου ότι η C. capitata είναι παγκοσμίως διαδεδομένο παράσιτο που επηρεάζει εκατοντάδες είδη εμπορικών και άγριων φρούτων, έχουν διεξαχθεί εκτενείς μελέτες για την ικανότητά της να μεταδίδει ασθένειες. Μια μελέτη του 2005 από τους Sela et al. χρησιμοποίησε βακτήρια E. coli με πράσινη φθορίζουσα πρωτεΐνη (GFP) σε διάλυμα τροφής για μύγες, αποδεικνύοντας ότι οι μύγες που είχαν καταναλώσει το βακτήριο μπορούσαν να το διατηρήσουν στον οργανισμό τους έως και 7 ημέρες μετά τη μόλυνση. Το εύρημα αυτό αποδεικνύει ότι η medfly έχει τη δυνατότητα να μεταφέρει παθογόνα που επηρεάζουν τον άνθρωπο σε φρούτα.

 

Επιθετικότητα

Μελέτες έχουν δείξει ότι οι άγριες μύγες Ceratitis capitata επιδεικνύουν πιο συχνά συμπεριφορές επιθετικότητας όπως χτυπήματα με το κεφάλι, άμεση επαφή με αντίπαλο και λιγότερη διάθεση να παραχωρήσουν ένα κατειλημμένο φύλλο σε εισβολέα. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι οι ήχοι που παράγονται κατά τη διάρκεια των δονήσεων του σώματος συνιστούν συμπεριφορά απειλής. Οι επιθετικοί ήχοι έχουν αισθητά υψηλότερη συχνότητα (περίπου 1–3 kHz), ενώ οι ήχοι που παράγονται σε μη επιθετικές περιστάσεις, όπως κατά την ερωτοτροπία, κυμαίνονται μεταξύ 0.16–0.35 kHz.[25]

Η επιθετική συμπεριφορά μπορεί να παρατηρηθεί και κατά το τελετουργικό ζευγαρώματος. Αν η προσέγγιση γίνει από άλλο αρσενικό, το αρσενικό που «καλεί» εγκαταλείπει τη θέση του και ορμά προς τον εισβολέα, σπρώχνοντάς τον φυσικά με το κεφάλι. Αυτή η αλληλεπίδραση συνεχίζεται μέχρι ένας από τους δύο να εγκαταλείψει ή να χάσει τη θέση του. Τα αρσενικά μπορεί επίσης να καταφύγουν σε παθητική αμυντική συμπεριφορά, με τη μορφή «αντιπαράθεσης» (face-off), αντί για φυσική επίθεση. Αυτού του είδους η αναμέτρηση μπορεί να διαρκέσει έως και 5 λεπτά, μέχρι να υποχωρήσει το ένα αρσενικό.

 

Έλεγχος

Εάν δεν εφαρμοστούν μέθοδοι ελέγχου, η μύγα της Μεσογείου μπορεί να προσβάλει το 100% των ευαίσθητων φρούτων όπως βερίκοκα, νεκταρίνια, ροδάκινα και μανταρίνια, και σε μικρότερο βαθμό φρούτα όπως μήλα και αχλάδια. Όλα τα εσπεριδοειδή είναι ευαίσθητα κατά τη διάρκεια θερμών χειμώνων. Μόνο οι πρώιμες ποικιλίες πυρηνοκάρπων ή οι ανθεκτικές στη μύγα ποικιλίες φρούτων, όπως ορισμένες ποικιλίες λεμονιών και τα αβοκάντο, μπορούν να καλλιεργηθούν χωρίς χρήση εντομοκτόνων.

Συνιστώνται δύο μέθοδοι ελέγχου: Δολωματικοί ψεκασμοί και ψεκασμοί καλύψεως.

Οι δολωματικοί ψεκασμοί στο φύλλωμα χρησιμοποιούνται για την καταπολέμηση του ενήλικου πληθυσμού· Οι ψεκασμοί κάλυψης καταπολεμούν τις ενήλικες μύγες και παρέχουν έναν βαθμό ελέγχου στα αυγά και τις προνύμφες.

 

Υγιεινή

Για να είναι αποτελεσματικές οι χημικές μέθοδοι, τα φρούτα που είναι προσβεβλημένα πρέπει να καταστραφούν. Η καταστροφή των φρούτων μπορεί να γίνει με μούλιασμα σε νερό που έχει καλυφθεί με ένα στρώμα πετρελαίου για τέσσερις έως πέντε ημέρες. Οι προνύμφες της μύγας μπορούν να επιβιώσουν στο νερό για μερικές ημέρες εκτός εάν διακοπεί η παροχή οξυγόνου. Το στρώμα πετρελαίου αποτρέπει την ανταλλαγή οξυγόνου μεταξύ αέρα και νερού. Η κατάψυξη των φρούτων για μερικές ημέρες ή το μαγείρεμα ή η πολτοποίηση των φρούτων (τα οποία μπορούν κατόπιν να δοθούν σε πουλερικά ή γουρούνια) είναι άλλες μέθοδοι απόρριψης. Η ταφή δεν συνιστάται, καθώς οι προνύμφες της μύγας της Μεσογείου μπορούν να επιβιώσουν και σε ταφές. Μην μεταφέρετε προσβεβλημένα φρούτα σε χωματερή χωρίς προηγούμενη επεξεργασία τους.

Δολωματικοί ψεκασμοί στο φύλλωμα .Τα δολώματα στο φύλλωμα αποτελούνται από ένα εντομοκτόνο και μία πηγή πρωτεΐνης. Το θηλυκό της μύγας της Μεσογείου χρειάζεται πρωτεΐνη για την ωρίμανση των αυγών της και, στη φύση, μπορεί να την προσλάβει από ουσίες όπως οι χυμοί φρούτων, βακτήρια και περιττώματα πτηνών. Παρέχοντας μια πηγή πρωτεΐνης και εντομοκτόνου σε έναν ενιαίο συνδυασμό, το δόλωμα είναι ελκυστικό ως τροφή τόσο για τα αρσενικά όσο και για τα θηλυκά έντομα. Τα ενήλικα άτομα τρέφονται με το δόλωμα ενώ κινούνται στα φύλλα αναζητώντας τροφή.

Εφαρμογή .Δεν είναι απαραίτητο να ψεκαστεί ολόκληρο το δέντρο με το δόλωμα, καθώς οι μύγες προσελκύονται από απόσταση μερικών μέτρων. Σκοπεύστε την εφαρμογή στο κέντρο του δέντρου, και όχι στο άκρο της κορυφής ή της βάσης του, και στο εσωτερικό μέρος του φυλλώματος και όχι στην εξωτερική κόμη. Αποφύγετε να χτυπήσετε τους καρπούς με το μείγμα του δολώματος και μην ψεκάζετε δέντρα με ώριμα φρούτα. Εφαρμόστε το δόλωμα το πρωί, αν είναι δυνατόν. Αν το εφαρμόσετε το μεσημέρι ή το βράδυ, υπάρχει κίνδυνος να προκληθούν εγκαύματα ή σημάδια στα φύλλα και τους καρπούς. Σε αστικές και περιαστικές περιοχές, όλα τα καρποφόρα δέντρα πρέπει να ψεκαστούν. Αν ο πληθυσμός της μύγας είναι ιδιαίτερα υψηλός, μπορεί να αυξηθεί ο αριθμός των δέντρων που ψεκάζονται ώστε να περιλαμβάνει και μη καρποφόρα ή καλλωπιστικά δέντρα (δηλαδή δέντρα-δόλωμα), ή να αυξηθεί η συχνότητα δολώματος σε μία φορά την εβδομάδα. Τους ψυχρότερους μήνες ή σε απομονωμένες περιοχές, η συχνότητα δολώματος μπορεί να μειωθεί σε μία φορά ανά δεκαπενθήμερο. Η βροχή απομακρύνει το δόλωμα από τα φύλλα, επομένως μετά από έντονες βροχοπτώσεις θα πρέπει να το επαναλάβετε.

Ψεκασμός κάλυψης .Ο ψεκασμός κάλυψης διαφέρει από τον δολωματικό ψεκασμό, καθώς σκοτώνει όλα τα στάδια του βιολογικού κύκλου ζωής της μύγας της Μεσογείου (από το αυγό έως το ενήλικο έντομο). Ωστόσο, εκτός από την μύγα της Μεσογείου, θανατώνονται και άλλα έντομα που βρίσκονται στην περιοχή κατά τη διάρκεια του ψεκασμού. Οι ψεκασμοί κάλυψης σκοτώνουν τα ενήλικα έντομα με άμεση επαφή και καταστρέφουν αυγά και προνύμφες μέσω διεισδυτικής δράσης. Οι ψεκασμοί κάλυψης δεν εμποδίζουν τις θηλυκές μύγες από το να τσιμπήσουν τους καρπούς. Αν ο πληθυσμός της μύγας της Μεσογείου στην ευρύτερη περιοχή είναι ιδιαίτερα υψηλός, τα δολώματα στο φύλλωμα προσφέρουν συμπληρωματικό έλεγχο.

 

Εφαρμογή .Ξεκινήστε τον ψεκασμό όταν οι καρποί έχουν φτάσει στο μισό έως τα δύο τρίτα του τελικού μεγέθους τους, ή εάν παγιδεύονται συνεχώς άτομα μύγας Μεσογείου σε παγίδες παρακολούθησης πληθυσμού. Ο στόχος είναι να καλυφθούν οι καρποί με εντομοκτόνο (5 έως 10 λίτρα ανά δέντρο). Η ποσότητα του εντομοκτόνου εξαρτάται από το μέγεθος του δέντρου: τα μεγαλύτερα δέντρα απαιτούν περισσότερη ποσότητα, ενώ τα μικρότερα λιγότερη. Η περίοδος αναμονής πριν από τη συγκομιδή κυμαίνεται συνήθως από δύο έως επτά ημέρες, ανάλογα με το εντομοκτόνο που χρησιμοποιείται.

Παγίδευση. Η παγίδευση δεν συνιστάται ως μέθοδος ελέγχου, καθώς δεν εξουδετερώνει τον ενήλικο πληθυσμό. Παρ’ όλα αυτά, είναι χρήσιμο εργαλείο για την ανίχνευση πληθυσμών της μύγας της Μεσογείου και μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του αριθμού τους στον κήπο ή τον οπωρώνα σας.

 

Τύποι παγίδων .Τρεις τύποι παγίδων χρησιμοποιούνται για τη σύλληψη της μύγας Μεσογείου:

 

Παγίδες με ελκυστικό για αρσενικά

Η παγίδα για αρσενικά περιλαμβάνει φερομόνη και εντομοκτόνο (βλ. Εικόνα 5). Η φερομόνη είναι μια χημική ουσία που προσελκύει άτομα του αντίθετου φύλου. Τα αρσενικά της μύγας Μεσογείου προσελκύονται από τις φερομόνες trimedlure και οδηγούνται στην παγίδα όπου σκοτώνονται από το εντομοκτόνο.

 

Παγίδες με ελκυστικό για θηλυκά

Οι παγίδες για θηλυκά περιλαμβάνουν παγίδα τύπου McPhail και ελκυστικό όπως το Biolure®. Αυτές οι παγίδες δεν διατίθενται εμπορικά.

 

Υγρές παγίδες (τροφικές) και για τα δύο φύλα

Οι υγρές ή τροφικές παγίδες περιλαμβάνουν πηγή τροφής, όπως πρωτεΐνη ή ζάχαρη. Οι μύγες προσελκύονται, εισέρχονται στην παγίδα και σκοτώνονται από το εντομοκτόνο. Σε παγίδες χωρίς εντομοκτόνο, οι μύγες παγιδεύονται μέσα και τελικά πνίγονται στο υγρό που βρίσκεται στον πυθμένα. Οι υγρές παγίδες προσελκύουν και τα δύο φύλα, αλλά μπορεί επίσης να παγιδεύσουν άλλα έντομα, όπως μύγες των θάμνων, μύγες ζύμωσης, σφήκες, γρύλους και σκαθάρια.

 

Μπορείτε να κατασκευάσετε σπιτική παγίδα από πλαστικό μπουκάλι αναψυκτικού 1 ή 2 λίτρων, τρυπώντας μικρές τρύπες (8 mm) στο μέσο της φιάλης.

Ετοιμάζετε φρέσκο διάλυμα παγίδας κάθε φορά που απαιτείται.

Οι παγίδες πρέπει να ξεπλένονται ή να αντικαθίστανται κάθε λίγες εβδομάδες.

Αντικαθιστάτε το διάλυμα ανά δύο εβδομάδες ή κάθε εβδομάδα αν προσελκύονται μύγες πτωμάτων (blowflies).

Σε ζεστό καιρό, χρησιμοποιήστε περισσότερο ελκυστικό λόγω εξάτμισης.

Για καλύτερα αποτελέσματα:

Τοποθετήστε τουλάχιστον δύο παγίδες ανά καρποφόρο δέντρο (μέγιστο έξι).

Για κάθε τρεις παγίδες σε καρποφόρα δέντρα, τοποθετήστε μία σε μη καρποφόρο δέντρο ή θάμνο, ως παγίδα-δόλωμα. Αυτό βοηθά στη μείωση των μυγών της Μεσογείου που κατευθύνονται στα φρουτόδεντρα.

Αν ο αριθμός των μυγών που παγιδεύονται αυξάνεται σταθερά, ξεκινήστε ψεκασμό με δολώματα ή ψεκασμό κάλυψης.

 

Βιβλιογραφία Thomas MC, Heppner JB, Woodruff RE, Weems HV, Steck GJ, Fasulo TR (July 2001). “Mediterranean Fruit Fly, Ceratitis capitata (Wiedemann) (Insecta: Diptera: Tephritidae)” (PDF). DPI Entomology Circulars. Florida Department Agr Cons Serv. “Mediterranean Fruit Fly, Ceratitis capitata (Wiedemann)(Insecta: Diptera: Tephritidae)” (PDF).

M.C. Thomas et al. Featured Creatures. Mediterranean fruit fly. University of Florida Publication Number: EENY-214. September 2019. URL https://entnemdept.ufl.edu/creatures/fruit/mediterranean_fruit_fly.htm The Geographic Distribution Map of C. capitata (updated December 2013)

Gilioli, Gianni; Sperandio, Giorgio; Colturato, Michele; Pasquali, Sara; Gervasio, Paola; Wilstermann, Anne; Dominic, Anto Raja; Schrader, Gritta (2021-10-05). “Non-linear physiological responses to climate change: the case of Ceratitis capitata distribution and abundance in Europe”. Biological Invasions. 24: 261–279. doi:10.1007/s10530-021-02639-9. hdl:11379/547975. ISSN 1573-1464. S2CID 244216891. Carey JR, Liedo P, Harshman L, Zhang Y, Müller HG, Partridge L, Wang JL (December 2002). “Life history response of Mediterranean fruit flies to dietary restriction”. Aging Cell. 1 (2): 140–8. doi:10.1046/j.1474-9728.2002.00019.x. PMID 12882344. S2CID 36822766. “Ceratitis capitata”. www.extento.hawaii.edu. Retrieved 2019-10-02. Gerofotis CD, Kouloussis NA, Koukougiannidou C, Papadopoulos NT, Damos P, Koveos DS, Carey JR (July 2019). “Age, sex, adult and larval diet shape starvation resistance in the Mediterranean fruit fly: an ecological and gerontological perspective”. Scientific Reports. 9 (1): 10704. Bibcode:2019NatSR…910704G. doi:10.1038/s41598-019-47010-0. PMC 6656776. PMID 31341198. “CDFA – Plant Health – PDEP- Mediterranean fruit fly Pest Profile”. www.cdfa.ca.gov. Retrieved 2019-10-02. Leftwich PT, Nash WJ, Friend LA, Chapman T (February 2017). “Adaptation to divergent larval diets in the medfly, Ceratitis capitata”. Evolution; International Journal of Organic Evolution. 71 (2): 289–303. doi:10.1111/evo.13113. PMC 5324619. PMID 27883361.

Blay S, Yuval B (July 1997). “Nutritional correlates of reproductive success of male Mediterranean fruit flies (Diptera: Tephritidae)”. Animal Behaviour. 54 (1): 59–66. doi:10.1006/anbe.1996.0445. PMID 9268435. S2CID 41943967. Leftwich PT, Nash WJ, Friend LA, Chapman T (February 2019). “Contribution of maternal effects to dietary selection in Mediterranean fruit flies”. Evolution; International Journal of Organic Evolution. 73 (2): 278–292. doi:10.1111/evo.13664. PMC 6492002. PMID 30592536. Papachristos DP, Papadopoulos NT, Nanos GD (June 2008). “Survival and development of immature stages of the Mediterranean fruit fly (Diptera: Tephritidae) in citrus fruit”. Journal of Economic Entomology. 101 (3): 866–72. doi:10.1603/0022-0493(2008)101[866:sadois]2.0.co;2. PMID 18613588. S2CID 25240073.

Behar, A.; Yuval, B.; Jurkevitch, E. (August 2005). “Enterobacteria-mediated nitrogen fixation in natural populations of the fruit fly Ceratitis capitata”. Molecular Ecology. 14 (9): 2637–2643. Bibcode:2005MolEc..14.2637B. doi:10.1111/j.1365-294X.2005.02615.x. ISSN 0962-1083. PMID 16029466. S2CID 16454141.

Arita L (1989). “Sexual Selection and Lek Behavior in the Mediterranean Fruit Fly”. Pacific Science. 43 – via University of Hawaii.

Prokopy RJ, Hendrichs J (1979-09-15). “Mating Behavior of Ceratitis capitata on a Field-Caged Host Tree”. Annals of the Entomological Society of America. 72 (5): 642–648. doi:10.1093/aesa/72.5.642.

Churchill-Stanland C, Stanland R, Wong TT, Tanaka N, McInnis DO, Dowell RV (1986-06-01). “Size as a Factor in the Mating Propensity of Mediterranean Fruit Flies, Ceratitis capitata (Diptera: Tephritidae), in the Laboratory”. Journal of Economic Entomology. 79 (3): 614–619. doi:10.1093/jee/79.3.614.

Jang EB (1995-08-01). “Effects of mating and accessory gland injections on olfactory-mediated behavior in the female mediterranean fruit fly, Ceratitis capitata”. Journal of Insect Physiology. 41 (8): 705–710. Bibcode:1995JInsP..41..705J. doi:10.1016/0022-1910(95)00015-M. ISSN 0022-1910.

Falchetto M, Ciossani G, Scolari F, Di Cosimo A, Nenci S, Field LM, et al. (June 2019). “Structural and biochemical evaluation of Ceratitis capitata odorant-binding protein 22 affinity for odorants involved in intersex communication”. Insect Molecular Biology. 28 (3): 431–443. doi:10.1111/imb.12559. PMID 30548711. S2CID 56483660. Meccariello A, Salvemini M, Primo P, Hall B, Koskinioti P, Dalíková M, et al. (September 2019). “Maleness-on-the-Y (MoY) orchestrates male sex determination in major agricultural fruit fly pests” (PDF). Science. 365 (6460): 1457–1460. Bibcode:2019Sci…365.1457M. doi:10.1126/science.aax1318. PMID 31467189. S2CID 201675673. Papanicolaou A, Schetelig MF, Arensburger P, Atkinson PW, Benoit JB, Bourtzis K, et al. (September 2016). “The whole genome sequence of the Mediterranean fruit fly, Ceratitis capitata (Wiedemann), reveals insights into the biology and adaptive evolution of a highly invasive pest species”. Genome Biology. 17 (1): 192. doi:10.1186/s13059-016-1049-2. PMC 5034548. PMID 27659211. Spanos L, Koutroumbas G, Kotsyfakis M, Louis C (2000). “The mitochondrial genome of the Mediterranean fruit fly, Ceratitis capitata”. Insect Molecular Biology. 9 (2): 139–144. doi:10.1046/j.1365-2583.2000.00165.x. PMID 10762421. S2CID 42596774.

Postlethwait JH, Saul SH, Postlethwait JA (1988-01-01). “The antibacterial immune response of the medfly, Ceratitis capitata”. Journal of Insect Physiology. 34 (2): 91–96. Bibcode:1988JInsP..34…91P. doi:10.1016/0022-1910(88)90159-X. Sela S, Nestel D, Pinto R, Nemny-Lavy E, Bar-Joseph M (July 2005). “Mediterranean fruit fly as a potential vector of bacterial pathogens”. Applied and Environmental Microbiology. 71 (7): 4052–6. Bibcode:2005ApEnM..71.4052S. doi:10.1128/AEM.71.7.4052-4056.2005. PMC 1169043. PMID 16000820.

Briceño R (1999). “Aggressive behavior in medflies (Ceratitis Capitata) and its modification by mass rearing (Diptera:Tephritidae)”. Journal of the Kansas Entomological Society. 72 (1): 17–27. hdl:10088/18756?show=full. “County planning quarantine after Medfly discovery in Escondido”. September 16, 2009. Archived from the original on September 23, 2009. Retrieved October 11, 2009. Hendrichs J, Ortiz G, Liedo P, Schwarz A (1983-01-01). “Six years of successful medfly program in Mexico and Guatemala”. Fruit Flies of Economic Importance: 353–365. Fisher KT, Hill AR, Sproul AN (1985). “Eradication of Ceratitis Capitata (Wiedemann) (Diptera: Tephritidae) in Carnarvon, Western Australia”. Australian Journal of Entomology. 24 (3): 207–208. doi:10.1111/j.1440-6055.1985.tb00228.x.

Leftwich, Philip T.; Koukidou, Martha; Rempoulakis, Polychronis; Gong, Hong-Fei; Zacharopoulou, Antigoni; Fu, Guoliang; Chapman, Tracey; Economopoulos, Aris; Vontas, John; Alphey, Luke (2014-10-07). “Genetic elimination of field-cage populations of Mediterranean fruit flies”. Proceedings of the Royal Society B: Biological Sciences. 281 (1792): 20141372. doi:10.1098/rspb.2014.1372. ISSN 0962-8452. PMC 4150327. PMID 25122230. Kenneth J. Garcia (November 10, 1989). “After Nearly a Decade, Officials Are Still Defending Malathion”. Los Angeles Times. “CDFA – Public Affairs – Press Release Archive”. www.cdfa.ca.gov. Retrieved 2024-11-04. “CDFA – Public Affairs – Press Release Archive”. www.cdfa.ca.gov. Retrieved 2024-11-04. Susan Shroder (November 14, 2008). “Medfly treatment begins In El Cajon”. San Diego Union-Tribune. Archived from the original on 2013-02-02. “Medfly Quarantine Issued”. AWM. 2022-03-10. Retrieved 2024-11-04. “CDFA – Public Affairs – Press Release Archive”. www.cdfa.ca.gov. Retrieved 2024-11-04. “Medfly Quarantine Lifted in Upland, Ontario, Montclair and Rancho Cucamonga”. AWM. 2022-08-11. Retrieved 2024-11-04.